Najczęstsze błędy początkujących graczy pickleballa

Pickleball jest łatwy do rozpoczęcia, ale trudniejszy do opanowania, niż może się wydawać. Już po kilku minutach można odbijać piłkę przez siatkę i rozegrać pierwszy mecz. Ta dostępność sprawia jednak, że wielu początkujących szybko nabiera nawyków, które później ograniczają ich rozwój.

Dobra wiadomość jest taka, że większość typowych błędów można stosunkowo szybko skorygować. Najlepszym sposobem nie jest jednak samo rozgrywanie kolejnych meczów, lecz wykonywanie prostych, powtarzalnych ćwiczeń, które uczą prawidłowego ustawienia, kontroli piłki i podejmowania lepszych decyzji.

Poniżej znajdziesz najczęstsze błędy początkujących graczy oraz konkretne podpowiedzi, które pomogą je wyeliminować.

1. Próba wygrania każdego punktu jednym mocnym uderzeniem

Początkujący często zakładają, że im mocniej uderzą piłkę, tym większą mają szansę na zdobycie punktu. W praktyce zbyt częste atakowanie kończy się piłką w siatce, autem albo łatwym kontratakiem przeciwnika.

W pickleballu liczą się nie tylko siła i szybkość, lecz także kontrola, cierpliwość oraz odpowiedni wybór momentu do ataku. Bardzo często punkt zdobywa nie zawodnik, który pierwszy mocno zaatakuje, lecz ten, który jako pierwszy zmusi przeciwnika do zagrania zbyt wysokiej piłki.

Ćwiczenie: „10 piłek bez błędu”

Stań z partnerem przy linii kuchni i rozpocznijcie spokojną wymianę dinków.

Waszym celem nie jest zdobycie punktu, lecz wykonanie minimum 10 poprawnych odbić.

Po osiągnięciu 10 odbić możecie rozpocząć normalną walkę o punkt.

Cel ćwiczenia: nauczenie cierpliwości i odróżniania piłki neutralnej od piłki nadającej się do ataku.

Wariant

Zwiększajcie stopniowo cel:

• 10 odbić,
• 15 odbić,
• 20 odbić.

Dopiero po osiągnięciu ustalonego minimum wolno przyspieszyć piłkę.

2. Pozostawanie przy linii końcowej

W grze deblowej po returnie wielu początkujących zostaje z tyłu kortu. Tymczasem para ustawiona przy linii strefy bez woleja ma znacznie większe możliwości kontrolowania wymiany. W pickleballu bardzo ważna jest umiejętność przejścia od linii końcowej do kuchni.

Ćwiczenie: „Return i do przodu”

Jedna osoba serwuje, druga odbiera.

Po returnie odbierający natychmiast przesuwa się w kierunku linii kuchni.

Powtórz:

• 10 returnów po przekątnej,
• 10 returnów po linii,
• następnie zmień strony.

Cel ćwiczenia: wyrobienie automatycznego nawyku poruszania się do przodu po returnie.

Ważna wskazówka

Nie chodzi o to, aby za wszelką cenę dobiec do kuchni. Jeśli przeciwnik już uderza piłkę, zatrzymaj się, przygotuj do zagrania i dopiero po swoim uderzeniu kontynuuj ruch.

3. Wchodzenie do kuchni w niewłaściwym momencie

Kuchnia, czyli strefa bez woleja, jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów pickleballa i jednocześnie źródłem wielu błędów początkujących. Problemem jest przede wszystkim brak świadomości położenia własnych stóp podczas woleja.

Ćwiczenie: „Linia pod kontrolą”

Dwóch zawodników stoi naprzeciwko siebie przy linii kuchni.

Jeden zawodnik podaje łatwe piłki do woleja. Drugi wykonuje 10–15 kontrolowanych wolejów, cały czas pilnując ustawienia stóp.

Po każdym uderzeniu zawodnik powinien:

1. sprawdzić pozycję stóp,
2. odzyskać równowagę,
3. wrócić do pozycji gotowości.

Drugi wariant: wejście i wyjście z kuchni

Partner zagrywa krótką piłkę, która odbija się w kuchni.

Zawodnik:

1. wchodzi do kuchni,
2. zagrywa piłkę po odbiciu,
3. cofa się za linię,
4. stabilizuje pozycję,
5. przygotowuje się do kolejnego woleja.

Cel ćwiczenia: nauczenie świadomego poruszania się wokół linii kuchni.

4. Zapominanie o zasadzie dwóch odbić

Po serwisie piłka musi najpierw odbić się po stronie odbierającego, a następnie po stronie serwującego. Dopiero później obie drużyny mogą grać piłkę z powietrza.

Dla nowych zawodników zasada ta bywa początkowo mało intuicyjna.

Ćwiczenie: „Serwis – return – odbicie”

Trzech lub czterech zawodników rozgrywa krótkie wymiany.

Przed każdym uderzeniem pierwszych dwóch piłek zawodnicy głośno mówią:

„odbicie”

Sekwencja wygląda więc następująco:

serwis → odbicie → return → odbicie → normalna gra.

5. Zbyt duży zamach

W pickleballu piłka bardzo szybko wraca do zawodnika, szczególnie podczas wymian przy kuchni. Szeroki zamach często oznacza spóźniony kontakt z piłką.

Ćwiczenie: „Rakieta przed sobą”

Stań z partnerem około 2-3 metry od siebie.

Odbijajcie piłkę z powietrza bardzo krótkimi ruchami.

Zasady:

• rakieta pozostaje przed ciałem,
• brak dużego zamachu za plecy,
• kontakt z piłką następuje przed sobą.

Wykonajcie:

• 30 spokojnych odbić,
• następnie 30 nieco szybszych.

Wariant przy kuchni

Stańcie naprzeciwko siebie przy linii kuchni i wykonujcie szybkie, kontrolowane woleje.

Nie próbujcie wygrać punktu.

Cel: utrzymać wymianę jak najdłużej przy minimalnym ruchu rakiety.

6. Zbyt mocne ściskanie rakiety

Kurczowe trzymanie rakiety usztywnia nadgarstek i całe ramię. Utrudnia wykonanie miękkiego dinka, dropa czy skutecznego bloku.

Ćwiczenie: „Skala chwytu”

Wyobraź sobie skalę siły chwytu od 1 do 10.

• 1 oznacza, że rakieta prawie wypada z ręki,
• 10 oznacza maksymalne zaciśnięcie dłoni.

Podczas dinków spróbuj grać z siłą chwytu około 3-4.

Wykonaj:

• 20 dinków po crossie,
• 20 dinków na wprost.

Ćwiczenie: „Miękkie dłonie”

Partner zagrywa coraz mocniejsze piłki w twoim kierunku.

Twoim zadaniem nie jest odbicie ich mocno, lecz zamortyzowanie piłki i skierowanie jej spokojnie do kuchni.

Cel ćwiczenia: nauczenie pochłaniania energii piłki zamiast jej odbijania sztywną ręką.

7. Celowanie wyłącznie w linie

Piłka trafiona dokładnie w linię wygląda efektownie, ale jest też obarczona dużym ryzykiem. Początkujący zawodnik powinien najpierw nauczyć się trafiać w duże, bezpieczne strefy kortu.

Ćwiczenie: „Duże cele”

Połóż na korcie:

• pachołki,
• obręcze,
• ręczniki lub inne znaczniki.

Wyznacz trzy duże strefy:

1. głęboki środek kortu,
2. okolice lewej nogi przeciwnika,
3. okolice prawej nogi przeciwnika.

Zagraj po 10 piłek do każdego celu.

Punktacja

• trafienie w dużą strefę – 1 punkt,
• trafienie w małą strefę wewnątrz niej – 2 punkty,
• aut – 0 punktów.

Cel ćwiczenia: nauczenie świadomego wybierania dużego marginesu bezpieczeństwa.

8. Brak komunikacji z partnerem

W deblu piłki lecące środkiem często powodują największe zamieszanie. Dwóch zawodników rusza do tej samej piłki albo obaj zakładają, że zagra ją partner.

Ćwiczenie: „Moja – twoja”

Dwóch zawodników stoi po jednej stronie kortu.

Trener lub trzeci zawodnik zagrywa piłki:

• w środek,
• na lewą stronę,
• na prawą stronę.

Zawodnicy muszą przed uderzeniem powiedzieć:

„moja” albo „twoja”.

Jeśli nikt nie wyda komendy, punkt uznaje się za przegrany niezależnie od tego, czy piłka została odbita.

Wariant

Podczas normalnego meczu przyznajcie przeciwnikom dodatkowy punkt za każdą piłkę środkiem, przy której nie było komunikacji.

Cel: stworzenie nawyku mówienia podczas gry.

9. Niebezpieczne cofanie się do lobów

Cofanie się tyłem, szczególnie przy intensywnym patrzeniu w górę, zwiększa ryzyko utraty równowagi i upadku.

Ćwiczenie: „Obrót i bieg”

Zawodnik zaczyna przy linii kuchni.

Partner zagrywa lekki lob.

Zamiast biec tyłem zawodnik:

1. wykonuje obrót,
2. ustawia ciało bokiem,
3. porusza się w kierunku piłki,
4. pozwala jej odbić się,
5. wykonuje uderzenie.

Powtórz 10 razy na każdą stronę.

Kolejny etap

Po opanowaniu ruchu dodaj:

• lob nad lewym ramieniem,
• lob nad prawym ramieniem,
• krótszy lob możliwy do zagrania z powietrza.

Cel ćwiczenia: bezpieczne poruszanie się do wysokich piłek.

10. Brak pozycji gotowości

Po swoim uderzeniu wielu początkujących opuszcza rakietę i obserwuje, co stanie się dalej. Przy kuchni często oznacza to brak czasu na reakcję.

Ćwiczenie: „Uderzenie – reset”

Partner podaje kolejne piłki.

Po każdym uderzeniu zawodnik musi natychmiast wrócić do pozycji gotowości:

• rakieta przed ciałem,
• lekko ugięte kolana,
• ciężar na przedniej części stóp,
• wzrok skierowany na przeciwnika i piłkę.

Trener może mówić po każdym zagraniu:

„reset”.

Po pewnym czasie komenda przestaje być potrzebna.

11. Granie meczów bez ćwiczenia konkretnych elementów

Najbardziej naturalnym sposobem treningu wydaje się granie kolejnych meczów. Problem polega na tym, że podczas meczu zawodnik chce przede wszystkim zdobyć punkt.

W efekcie często unika zagrań, których jeszcze nie potrafi.

Ćwiczenie: „Mecz z zadaniem”

Zagraj normalnego seta, ale wprowadź jedno dodatkowe zadanie.

Przykładowo:

Mecz 1: po returnie zawsze idziemy do kuchni.

Mecz 2: nie wolno atakować piłki znajdującej się poniżej siatki.

Mecz 3: przed każdym atakiem musi pojawić się przynajmniej jeden dink.

Mecz 4: punkt liczy się podwójnie, jeśli został zdobyty po dobrze wykonanym dropie.

Mecz 5: każda nieporozumienie partnerów przy piłce środkiem oznacza punkt dla przeciwnika.

Dzięki temu normalna gra staje się jednocześnie treningiem konkretnej umiejętności.

Bonus: prosty 30-minutowy trening dla początkującego

Nie trzeba spędzać dwóch godzin na korcie, aby poprawić grę. Znacznie ważniejsza jest regularność.

Przykładowa sesja może wyglądać następująco.

5 minut – rozgrzewka i kontrola piłki

Spokojne odbicia z partnerem.

Skup się na czystym kontakcie z piłką i krótkim ruchu rakiety.

5 minut – dinki

Najpierw na wprost, następnie po crossie.

Cel: minimum 10 kolejnych piłek bez błędu.

5 minut – drop

Jeden zawodnik stoi przy linii końcowej, drugi przy kuchni.

Zadaniem zawodnika z tyłu jest zagranie miękkiej piłki wpadającej do kuchni przeciwnika.

Nie licz winnerów.

Licz dobre dropy.

5 minut – return i przejście do kuchni

Serwis, return i natychmiastowe przesunięcie się do przodu.

Ćwicz zatrzymanie przed kolejnym uderzeniem przeciwnika.

5 minut – woleje i reset

Krótki zamach, rakieta przed sobą, szybki powrót do pozycji gotowości.

5 minut – gra sytuacyjna

Rozegraj punkty z jednym konkretnym zadaniem, np.:

„Nie atakuję piłki poniżej wysokości siatki”.

Zasada 70/30

Dobrym rozwiązaniem dla początkujących jest przeznaczenie około:

70% treningu na kontrolę i powtarzalność, a 30% na szybkość i atak.

Na początku najważniejsze jest nauczenie się:

• utrzymywania piłki w grze,
• poprawnego ustawienia,
• poruszania się do kuchni,
• kontroli wysokości piłki,
• wyboru dobrego momentu do ataku.

Dopiero później warto zwiększać tempo i siłę.

Jedna rzecz na jeden trening

Najczęstszy błąd podczas nauki pickleballa nie dotyczy nawet techniki.

Polega na próbie poprawienia wszystkiego jednocześnie.

Znacznie skuteczniej jest wybrać jeden element.

Na przykład:

Dzisiaj skupiam się tylko na tym, żeby po returnie iść do kuchni.

Albo:

Dzisiaj nie atakuję żadnej piłki znajdującej się poniżej siatki.

Albo:

Dzisiaj po każdym uderzeniu wracam z rakietą do pozycji gotowości.

Jeżeli podczas jednego treningu zawodnik świadomie wykona dany ruch kilkadziesiąt razy, istnieje dużo większa szansa, że podczas meczu zacznie robić go automatycznie.

Pickleball nagradza cierpliwość – zarówno podczas pojedynczej wymiany, jak i w całym procesie nauki.

Nie musisz od razu grać szybciej.

Najpierw naucz się grać spokojniej, dokładniej i mądrzej.

A szybkość przyjdzie później.

Chcesz poznać więcej takich wskazówek zaglądaj regularnie na naszego bloga oraz obserwuj grupę na facebooku GRAMY W PICKLEBALLA, gdzie znajdziesz informacje o wydarzeniach pickleballowych w Polsce oraz mnóstwo ciekawostek ze świata pickleballa.